Door loopbaanadvies werd Shira’s zoektocht steeds concreter

Shira Bonnink (29) studeerde in Nijmegen en deed een Master in Utrecht. Haar werkende leven speelde zich daarna rondom Utrecht af. Toen ze weer in de Achterhoek ging wonen, zocht ze hulp bij het Werkcentrum om uit te zoeken welke functies er bij haar passen. Ze vindt een leerbaan in het Gelre Ziekenhuis die aansluit bij haar interesse én studie medische biologie.

Welk werk deed je in Utrecht na je studie?
“Eigenlijk wilde ik het wetenschappelijk onderzoek in en experimenten uitvoeren in een laboratorium. Tijdens de stage van mijn Master kwam ik erachter dat ik dat toch niet zo leuk vond. Uiteindelijk ben ik als subsidieadviseur bij de Universiteit van Utrecht gaan werken.”

Waarom kwam je weer in de Achterhoek wonen?
“Ik woonde in Zeist. Na het overlijden van mijn vader kwam het huis in Winterswijk vrij en besloot ik terug te gaan naar de plek waar ik ben opgegroeid. In het begin werkte ik deels thuis en deels in Utrecht. Voor de korte termijn was dat prima, maar op een gegeven moment wilde ik toch graag dichter bij huis werken.”

Waar liep je tegenaan toen je in Winterswijk naar ander werk zocht?
“Mijn werkende leven speelde zich helemaal rondom Utrecht af. Ik kende vooral de banen en organisaties daar. Toen ik rondom Winterswijk ging zoeken, vond ik dat best lastig. Het soort werk dat ik deed, was hier minder. Welk werk kan ik hier in de buurt doen dat bij mij past?”

“Ik had die functie ook al eens gezien, maar eigenlijk meteen afgeschreven in mijn hoofd. Mijn eerste gedachte was: ‘ik ga niet weer een hele opleiding doen.’’

Hoe ben je in contact gekomen met het Werkcentrum?
“Een vriendin van mij vertelde dat er Werkcentra zijn die je kunnen helpen om in de buurt naar mogelijkheden te kijken. Daarom ben ik langsgegaan bij het inlooppunt in Aalten. Daar heeft een gids me verder geholpen en doorverwezen naar loopbaanadvies. Zo ben ik in contact gekomen met een loopbaanadviseur van het Werkcentrum.”

Waarmee zijn jullie concreet aan de slag gegaan?
“Eigenlijk heel praktisch. Wat is er allemaal mogelijk in de Achterhoek, bij welke organisaties zou ik kunnen kijken en naar welke functies kan ik zoeken? Dat klinkt simpel, maar als je interesses breed zijn, weet je soms niet welke zoekterm je moet gebruiken.
Want ik wist nog niet heel specifiek welke functie ik wilde. We hebben het daarom best breed aangepakt. Wat zou ik kunnen en willen? Ik zat bijvoorbeeld te denken aan functies in ondersteuning, communicatie, subsidieadvies of projectmanagement. Tegelijkertijd heeft een ziekenhuis als werkomgeving me altijd getrokken. Ik vond het interessant als er ook een medische kant aan mijn werk zou zitten.”

Daarom ben je gaan zoeken naar functies in het ziekenhuis als werkveld?
“Ja, we bekeken samen verschillende vacaturesites. Mijn loopbaanadviseur wees me onder andere op een algemene vacaturesite voor de zorgsector. Ze schakelde ook iemand uit haar netwerk in die meer wist over projectmanagement in de zorg. Zo kwamen we steeds meer op de vacaturesites van ziekenhuizen terecht. Daar zagen we bijvoorbeeld de functie van radiodiagnostisch laborant. Een functie op de afdeling radiologie, waarbij je werken en leren kunt combineren. Ik had die functie ook al eens gezien, maar eigenlijk meteen afgeschreven in mijn hoofd. Mijn eerste gedachte was: ‘ik ga niet weer een hele opleiding doen.’ Maar toen we er samen over spraken, dacht ik: ‘dit is misschien wel iets voor mij’ en ben ik er toch over na gaan denken. Toen ik beter naar die functies ging kijken, zag ik ook dat een opleiding juist iets kon opleveren op de langere termijn. Meer voldoening uit mijn werk halen bijvoorbeeld.”

“Wat mooi is, is dat mijn medische achtergrond nu weer van pas komt. De anatomie van het hart ken ik bijvoorbeeld al vanuit mijn studie.”

Wat heb je gedaan om het verder te onderzoeken?
“Mijn tante heeft op een radiologie afdeling gewerkt en via haar kwam ik op het idee om eens een dag mee te lopen bij het SKB-ziekenhuis in Winterswijk. Zo kwam ik erachter dat ik het werk interessant vond. Alleen duurde de opleiding tot ‘radiodiagnostisch laborant’ drie jaar en zou ik daarvoor regelmatig een hele week naar Amsterdam moeten. Dat was niet ideaal. Maar ondertussen was ik wel met een andere blik naar dit soort functies aan het kijken. Ik zocht verder naar andere laborantenfuncties in ziekenhuizen.”

En toen kwam de vacature voor hartfunctielaborant voorbij?
“Ja. Bij Gelre ziekenhuizen zag ik een vacature voor hartfunctielaborant, specifiek voor het maken van een hartecho. Dat was ook een functie waarbij je wordt opgeleid terwijl je werkt. Ik belde eerst met de vraag of ik een keer mee kon lopen. Zij gaven aan dat meelopen onderdeel was van de sollicitatieprocedure en zeiden eigenlijk: als het je leuk lijkt, solliciteer dan gewoon. Nou, dat heb ik gedaan. Na een eerste gesprek heb ik een meeloopochtend gehad en daarna nog een tweede gesprek. Uiteindelijk is dat mijn nieuwe baan geworden! Het ging veel sneller dan ik had verwacht.”

Hoe zit het hier met de opleiding?
“Bij mijn nieuwe baan duurt de opleiding tien maanden. Ik werk nu al mee en leer van collega’s. De officiële opleiding en de accreditatie begint maart volgend jaar. Eén middag per week moet ik daarvoor naar Haarlem. Dat is qua reizen nog steeds een eind, maar voor tien maanden is dat goed te overzien.”

Hoe bevalt de nieuwe richting tot nu toe?
“Heel goed. Het is natuurlijk wel heel ander werk dan wat ik hiervoor deed en in het begin was dat spannend. Maar ik ben er heel blij mee. Wat mooi is, is dat mijn medische achtergrond nu weer van pas komt. De anatomie van het hart ken ik bijvoorbeeld al vanuit mijn studie. Het werk is veel praktischer dan wat ik hiervoor deed. Dat vind ik eigenlijk juist heel fijn.”

Hoe kijk je terug op het loopbaanadvies?
“Het is vooral heel fijn dat er iemand meedenkt in je opties, juist als je het zelf nog niet precies weet. Zelf blijf je soms in cirkeltjes hangen. Ik had al eens een loopbaantraining in Utrecht had gevolgd. Dat was interessant, maar het bleef wat algemener. Hier hebben we juist de praktische stap kunnen maken. Het lokale vond ik heel waardevol.”